+ نوشته شده در بیست و چهارم مهر 1389ساعت 8:41 توسط گمنام
|
بسم رب الشهدا...
اينان خود را قهرمان ميدانند و صاحب كشور ما ، اينان براي ما رجز ميخوانند و از بسيجي ميگويند و بسيجي را قاتل مينامند، اينان كشته هاشان را شهيد ميخوانند و و به شهدا بي حرمتي ميكنند ،اينها شهيد را از اموال شخصي خود مي دانند ولي حتي خطي از سفارشات شهيد را نيز از بر نيستند ، اينها حجاب افكنده اند و دم از سيادت ميزنند ، اينان خون بر دل مهدي زهرا ميكنند و مادرش را شهيد نميدانند ولي راهشان را به حسين تشبيه ميكنند ، اينها مال مردم را به ويراني ميكشند و دم از بي عدالتي دولت ميزنند ، اينها اهانت ميكنند و انتظار تقديس دارند ، اينها اصل ولايت را مرگ ميگويند وامام ما را ديكتاتور مي نامند ، اينها دم از خميني ميزنند و او را براي موزه هاي![]()
خاطره هم پير ميدانند واينها ، اينها مسجد ميسوزانند و ..... آقا بيا بخاطر باران ظهور كن...
كه سينه سپر كردند
ولي قهرمانان ما آنند كه سينه سپر كردند در برابر بلا ، آنانند كه وقتي دست و پا و چشم را فدا كردند تاسف خوردند كه چرا هنوز سر دارند ، قهرمانان ما آنند كه كه شهيد را قلب تاريخ ميدانند ، قهرمانان ما آنانند كه بسيجي وار تحت امر فرمانده شان نه تنها خراب نميكنند بلكه ميسازند ، قهرمانان ما آنند كه حرفشان ذكرشان و زمزمه خاطرشان يا حسين است تا بلكه توانند با سرور شهيدان باشند ، قهرمان ما آنكسي است كه اصل ولايت را جايگاه مهدي زهرا (س) ميداند و هرگز به نايب به حق او پشت نميكند ، قهرمانان ما كساني هستند كه براي نام و نان نرفتند بلكه نامشان را نيز در راه اسلام و ولايت دادند ، قهرمانان ما كساني هستند كه منشور را از خميني به ارث برده اند...
بانوي اول كشور ما قرآن را ضد بشر نميداند ، بانوي اول كشور ما حجاب را ، حيارا سلطه نميداند ، بانوي اول كشور ما جنگ را تمام شده نميداند ، بانوي اول كشور ما رژلب قرمز نميزند و از احوالات زندگيش و عاشقانه هايش تمجيد نميكند ، بانوي اول كشور ما فراري كشور هاي دشمن نيست ، بانوي اول كشور ما روي همنوعانش اسلحه نميكشد ، بانوي اول كشور ما خود را به نامحرمان عرضه نميكند ، بانوي اول كشور ما حيا دارد ،پول پرست نيست ، كشور را ارث پدرش نميداند ، فحاشي نميكند ، نيرنگ نميزند ، بمب نميگذارد ، حجابش را فداي آزادي هاي بي خود نميكند ، براي ايجاد فحشا در كشور پول خرج نميكند ، هم پياله شبكه هاي ضد اسلامي نميشود ، بانوي اول كشور ما به هيچ چيز خيانت نميكند...
بانوي اول كشور ما اقتدا به سرور زنان بهشتي ميكند ،در 18 سالگي با دست خالي و تنها با تبر رودر روي دشمنان اسلام مي ايسد ، بانوي اول كشور ما 20 سال مجروح است و با درد و رنج در اتاقي 12 متري سر ميكند ، بانوي اول كشور ما خود را سرباز ولايت ميداند و آرزويش شهادت است ،بانوي اول كشور ما عزيزانش را خود رهسپار شهادت ميكند، بانوي اول كشور ما چادر را ميراث شهدا ميداند و پاسش ميدارد ، بانوي اول كشور ما حيا دارد ، آبرو دارد ، براي دنيا نميجنگد ، براي خدا كار ميكند ، بانوي اول كشور ما شايد ايراني نباشد ولي بخاطرحجاش شهيد ميشود ، بانوي اول كشور ما...
و شايد هم فراموش كرده ايم كه ما قهرمان زياد داريم ..... بايد شرمنده شد كه اينگونه قهرمانان را از ياد برده ايم ...
اللهم عجل لوليك الفرج
+ نوشته شده در هفتم مهر 1389ساعت 11:57 توسط گمنام
|
گل را به طرف پدر دراز كرده بود.
- بابا جون بگير ! خوش اومدي...
- و او تنها به فرزندش نگاه ميكرد و ميگريست. تعجب كردم .
نميدانستم چرا گل را نميگيره.
..................
پرستار ملحفه را كنار زد . دو دست و دو پاي پدر قطع شده بود.
و كودك هنوز دسته گل را به سمت پدر گرفته بود !
+ نوشته شده در پنجم مهر 1389ساعت 9:59 توسط گمنام
|
